Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Üstada saygılar, her şiir ayrı dem..
evet kalp hep arar aramaktan yorulmaz ümidi kesilse de arar devamlı...
Sayın Hocam; elinize, yüreğinize sağlık...Zekeriyya BİCAN
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta