Aralık Şiiri - Aydın Duran

Gelgitler döver kıyılarımı
Köpüren denize aldanma sen
İyi bilirim ben bu limanı#
Sanma aciz yada yorgunum
Bilmezsin belki ,
ben fırtınayla nikahlı,
Tayfunlara vurgunum#
Donar damarda kan
Donar mahlukat , donar cin ve insan
Tek başına kalırsın kainatta
Zaman da donar, durur bu kehkeşan#
Her şey durulur
Her şey unutulur
Öyle bir an olur ki
Gelen dert, gideni unutturur#
Sonra bir cellat belirir uzaktan
Ne zaman kalır aklımda ne de mekan
Çekilir gözlerimden , çekilir o deli kan
Çekilir çerçevelerden resimler
Çekilir sahildeki adam
Kayalıktaki kedi
Çiçekçi kız , ve falcı kadın
Ölümün uğultusu kokar yorganımda
Bir de senin adın
Eski bir nefretin mırıltısı gibi dudağımda
İşte o an ölürsün içimde
Öyle bir ölürsün ki
Ölümü bile öldürürsün gözlerimde…

(Aydın Duran)