Benim adım elvancı dalton
Gezerim balkon balkon darbuka dümbelek hizasından kuş…
Alışmış galiba ekmek çörek kırıntılarına orda burda yere göğe yandan çarklı salvolar dattirileten
Mavi yeşil sekiliğe bulutların çöküp bindiği zamanlarda dahi her gelişinde camı hafifçe dürtüp tıngırdatan
Kuş olmuş da
Aşka gelip gidiyor durmaksızın sazın tellerini kumru dillere gevşeten aşk
Öte yandan portakal bahçelerinin arasındaki turuncu evin kıvırcık tüylü köpeği artık eski kuaförünü boşamış
İhtiyar
Cılız
Zayıf
Yıl sonunu yılbaşına bağlayan
Aralığın son günü itibarıyla dünyadan uzak insan kalabalıklarından ücra
Takvim yapraklarında ege sahilleri ve güney iklimli karsız kış..
Sırtında şehirler dolusu insan trafiğini yüklenmiş yollar caddeler boyalı ışıklar ve oto parkları kenara çekerek
Anteni çekmeyen kafası hışırtılı radyolar gibi gelenin gidenin ardına düşmek için mekik sayıyor
Hiç bir işe yaramadığı duygusunu yenmek uçsuz bucaksız sessizlikle kavgalaşmak için can atıyor
İri memeli kalçası geniş evin sahibi bakmış ki vahim sonuçlu umutsuz vakadır uslu ihtiyarı oynayan kıvırcık…
Önce Büyük ağacın gövdesine zincirlemişler sonra da ürmesi uluması dinmek bilmeyince hepten ıskartaya çıkarmışlar
Yerine babayiğit kangalı bariton tonunda karşıki dağdan bile haykırışı duyulan assolist yapmışlar
Hikayenin geri kalan kısmında sadece iri memeli geniş kalçalı evin kostak kıvrak kadını
Gören duyan olursa mahlesi mevkisiz maziye
Mühürlü mühürsüz muhtar etsin kendini
Aralık/25
Kayıt Tarihi : 29.12.2025 19:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!