Araftan Sesler Şiirleri - Şair Araftan S ...

Göz açıp yumunca geçti bir ömür
Zaman pek hızlıca ben yavaş yavaş
Diyecek sözümüz kalmadı zahir
Sesimiz çıkmıyor ün yavaş yavaş

Çocukluk, gençlik hatıra kat kat

Hak yolunda ceng-i cidal olanda
Çıkar gider sıra sıra yiğitler
Arkasında sevdiceği kalanda
Bakar gider dura dura yiğitler

Cenge değil sanki toya katılır

Karşındaydım çelimsiz, hem acemi hem zayıf.
Diyemedim derdimi içimde kaldı hayıf.

İçimin göklerinde koptu nice tufanlar
Yıkıldı sana ait nice saraylar hanlar.

Kar akar, kan akar, zaman akar
Gözlerinden kalbime
Sana dair bir yalan akar.
Bilirim her şey yalan
Yine de gözlerim sana bakar.

Gönül kapısına kilidi astım
Vefa bilmeyene yerim yok benim
Selâm vermeyene selamı kestim.
"Üstüne" demeye serim yok benim.

Seni sevdim beni köle kıldın sen.

Fırıldak olandan yönü sorarsın
Geçmişe takılıp dünü yorarsın
Yanlışa dönersen yüzün kararsın
Yüzünü yokla da yola gir artık.

Aldığın kararda sen bikararsın

Yükledim sırtıma, şefkat yükünü
Kapına dayandım kul ettin beni
Başaktım tarlada, henüz gök ekin,
Olmadan, pişmeden kül ettin beni.

Dumansız, alevsiz odda yanmışım

Utandım, sıkıldım, yüzüm kapkara
Dinmiyor ruhumda kopan fırtına
Gidecek kapım yok, sığındım sana
Yolumu kaybettim, yol göster bana.

Ruhum bir bakışla eriyip aktı

Sebavet zamanı geldik bir hana
Yolcu benim, yol nereye, hancı kim?
Katre idim varamadım ummana
Yolcu benim, yol nereye, hancı kim?

İnsanın cümlesi bu handan geçer

Zaman ebede giden araç mı?
Varlığı için maddeye muhtaç mı?
Zaman için mekân bir ihtiyaç mı?
Kurcaladım anlamadım zamanı.

Zaman ağırlık mı yoksa alan mı?