Arafta Şiiri - Yücel Özkü

ARAFTA
Bu aralar bir yerde değilim,
Gidemediklerimle kaldıklarım arasındayım.
Bir kapıya sığmıyor omzum,
Ötekinin eşiği yabancı.

Zaman üzerime yürürken
Ben durmayı öğreniyorum,
Ufuk umut diye bakıyor bana
Ama yol diye susuyor.

Yarım kalan ne varsa içimde,
Hepsi bitime az kala vazgeçmiş.
Bir adım atsam eksiliyorum,
Atmasam kayboluyorum.

Ne hayale tutunabiliyorum
Ne kalbe sığınabiliyorum.
Belli ki
Son yolun değil,
Eşiğin yolcusuyum.

Yücel ÖZKÜ
25 Ocak 2026/15:05