Bırak kalayım erken başlamış süreçlerimde.
Pıtıraklar talamış pantolonumun paçalarını.
Ve ayaklarım o kadar aşina kalmış ki dikenlerine.
Ne geride bıraktığım kandan izleri görüyorum.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta