Araf Şiiri - Mevlüt Bektaş

Birkaç yüzyıllık ölüm bu.
Zamanın kollarında.
Matem havasında turnalar.
Kalan göçlerimin, yorgunluğunda.

İçimde, yağmursuz fırtına.
Nedensiz, bahaneler rıhtımında.
Geceye sığınmış, bir yanım.
Bir yanım farkında.
Dört koldan sarmış etrafımı, kimsesizliğim.
Sorular, cevapsız kalmış ardında.

Dipsiz, kör karanlık, bir uçurumdayım.
Tüm ışıklar sönmüş.
Beni arıyorum, yokluğunda.
Nereye çıkar? bilmiyorum, bu yol, ıssızlığında.
Bildiklerimi sorma, şu an yok aklımda.

Sildim dünyayı, bir sen kaldın.
Bir de sisli sabahlar, ardında.
Sonsuzluğu beklerken.
Ölüm, aşkın koynunda.
Düşerken, çiğ damlası bulutlardan.
Tozlu düşlere.
Bitip gidenlere inat yaşıyorum, mevsimsiz bir sonbaharda…