Her akşam hüzün sarar benliğimi bir gölge gibi,
Batar ümitlerim, gözden kaybolur akşamın kızıllığında.
Karanlık örterken günah ve sevaplarımı,
Yarının aydınlığına kavuşur muyum,
ümit ve korkusu doluşur yüreğime.
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta