Aradım Şiiri - Ömer Çavuşoğlu 2

Bu akşam sahile vurdu enkazın
Ben seni çöldeki kumda aradım
Sen beni bitmeyen sonsuz yaşamda
Ben seni eriyen mumda aradım

Kaderim gizlenir yokla varımda
İsyanım coşuyor ahuzarımda
Sen beni bulurken azda yarımda
Ben seni her zaman tamda aradım

Güneş bu halimden yandı kurakta
Yıldızlar kayboldu dünya merakta
Sen beni çiçekte dalda yaprakta
Ben seni iğneli çamda aradım

Hislerim oynuyor benimle hile
Gerçeğim yalandan gelmiyor dile
Sen beni aynaya bakarken bile
Ben seni kırdığım camda aradım

İçimde çırpınan olumlulukta
Sen varken kaçtığım sorumlulukta
Sen beni sevinçte her mutlulukta
Ben seni kahırda gamda aradım

Utancım direndi kaldı zirvede
Bolluğum çoğaldı her ilavede
Sen beni yerlere düşen meyvede
Ben seni olmamış hamda aradım

Kendimi bulurken tükenmezlikte
Yoruldun ahıma yenilmezlikte
Sen beni tarifsiz bilinmezlikte
Ben seni şöhrette namda aradım

İradem yarıştı fakirle tokta
Dikkate değer mi bu azım çokta
Sen beni ucuzda yoklukta yokta
Ben seni pahada zamda aradım

Bilmem ki bu halim hangi kılıkta
Dolanıp durdukça hep ortalıkta
Sen beni denizde yüzen balıkta
Ben seni oltada yemde aradım

Ayağım yalındı zemheri kışta
Umudum karanlık yüreğim loşta
Sen beni iyide güzelde hoşta
Ben seni fenada kemde aradım

Ruhum ummanında bir ıssız ada
Hep açtın bana sen gönlünde oda
Sen beni en temiz en duru suda
Ben seni en koyu demde aradım

Adına hürmeten her azamette
Emeğin ortada binbir zahmette
Sen beni yağmurda karda rahmette
Ben seni bulutta nemde aradım.