Arabanın arka koltuğuna şöyle rahatça kuruluyoruz...
Hepimizin yanımızda en sevdiğimiz kim ise o var... Kolumuzu da atmışız omzuna... Öylesine keyifli bir yolculuk işte...Üstümüze koşar gibi., akar gibi gelen yolları., sanki havayı soluyormuş gibi çekiyoruz içimize...
Kimi zaman çukurlar., kimi zaman kasisler üstünden., korunaksız yol kenarı uçurumlarına tekerlek teğeti ile geçerken biliyoruz ki önümüzdeki her dönemeçte bambaşka güzellikte bir manzara ile göz göze geleceğiz... Bunu bildiğimiz için aldırmıyoruz başımızın
tekerleğimiz her çukura girdiğinde tavana değmesine,, sadece gülümsüyoruz., ayırmadan ellerimizi birbirinden...
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta