aramızda yaza teslim sokak tozu kokusu
sessiz ıtırlarla çocuklaşan son anımızdan
sıradan yağmurlara emanet bir korkuyla
büsbütün ve çepeçevre...
uzak dağlara dargın bir güneşle
bir kış evine tutuklu...
odası uyunmamış uykulardan dağınık
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta