Ar etti gönlüm, sonu olmayan huzursuz gecelerde....
Yar yar dedim göz bebeğim, seni aradım hecelerde...
Adını sayıkladım gündüzde, gecelerde, sonsuz kerelerce.
Bu aşk masalı bitmesin ömrüm, güneş gibi doğ dünyama.
Sonu bitmeyen yalnızlık bu hasret, buram buram sen kokan
Avuçlarını öptüğüm kadın, bir yürek var bak, içinde sen olan.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta