Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
ve ben hep aptalı oynadım içime düşen her kıvılcımda
umutsuz…aşksız… sözsüz…sahipsiz
…kupkuru
çırılçıplak bir ağaç gibi
Bir kişi kolaylıkla kendi öz eleştrisini yapıyorsa hayatla barışık demektir,buda şunu gösteriyor bu güzel şiirler ondan çıkıyor yürekten,kalemin var olsun tebrikler.
Sevgili Bakırköylü Atilla kardeşim.Üniversitede okurken Bakırköyde oturmuştum.1970'li yıllardı,gençlik umut dolu,mutlu yıllardı.Bakırköy eskidenberi çeşitli sanat dallarındaki sanatçılara ilham vermiş bir çok ünlü sanatçı yetiştirmiştir.Aptal
şiiriniz bir özeleştiri,suçlama,pişmanlık şiiri gibi ama harika olmuş.Benim yorumum böyle.Şiir sizin yorum biz dostların.
Görüşmek üzere.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta