Antikacıdan Çıkarken Şiiri - Abbas Ünal

Antikacı rafında tozlanmış
porselen fincandan
hayallerim var sevgilim.
Pirinç şamdana
arkadaş.
Bir masada
ikisini
ve ikimizi düşündüm.
Düşündüm
ama almadım.
Düşünmek
almaktan güzeldi.
Bir şişe şarap aldım
bunun yerine.
Sönmeyen şamdanın ışığında
porselen fincanına
kahve demliyorum.
Aşkı eskitmek
erkeğin işidir sevgilim.
Kitabın sonunu okumak
senin işin.
İşine karıştığım için
beni bağışla.
Pekala
tuzla da kurabiye yapılırmış.
Pirinç pilavı
ılık suyla tane tane olurmuş.
Ambulansa gerek kalmadan
hastaneye gidilmeliymiş.
Erkek kaldığım için
beni bağışla.
Kavga korkusu
öpüşmelerimiz geride kaldı.
Kiralık yaşam aramaktan
perdeleri işlemeli,
masaları oyalı.
Kavgaya yer kalmadı sevgilim.
Dönüp el sallamalı
sen giderken.
Yemekler, çaylar uzatmalı.
Ayaklar sarılıp uyumalı.
Lale ve ayçiçeği
yan yana durmalı.
Aşkımı
en çok sen giderken anlıyorum.
Gittiğinde
alışmışım.