Bazen insan çok şey kaybeder bilmeden, elinden gidenler bir daha gelmeyeceğine ant içer.
Bazen insan çok kez yapamaz kendini kaybetmeden, kaybolmaların çıktığı son, varmamaya ant içer.
Bazen insan çok bile sever, karşısındaki onu sevmeden; insana olan inançların karşılığı unutulmaya ant içer.
Bazen insan çok ama çokça ant içer soluksuzca yudumları kesilmeden, yalnızlık bizim yerimize de ant içer.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta