Ansızın Yakalar Kış Şiiri - Kenan Gezici

Ben giderim, karanlığa kalmaz bu gidişim.
Yokluğumun ardında ne gizledilerse gizli.
Nehir eşlikçi arıyor, varıp geceye gidemediğim.
Erimek onu coşturdu, densiz kendinden sanıyor.
Anladım her şey olduğu gibi rüzgâr esiyor.
Bütün kuralları hiçe saymış kırk parça birileri.
Sıkıştım kaldığım yerde, birde kar yağıyor.
Üstüme yağıyor durmadan, etrafım çamur.
Sonradan varacağım belki zaman durduğunda.
Ne zaman gün bitse bu son günüm diyorum.
Vaz geçeli yıllar oldu, bir zamanın haberi yok.
Dünya sürgünü mü durdurmak ne mümkün.
Kılı kırk yarıyor kendi hesaplar, bak keser dahi.
Beni duymadı kimse ses verdi yerle gök.
Hazanın ardından zalimlere bir bir kış geldi.

Kenan Gezici 30 /01/2026