"anneye Mektup"(kaderin Ellerinden")

"ANNEYE MEKTUP"(KADERİN ELLERİNDEN")
Anne,biliyorum ellerin hiç boş kalmadı
Ama kader ağırdı,seni bükmek istedi
Her gece dualarda sakladın beni
Ben ise karanlıklarda kayboldum sesizce

Senin sevgin sardı, korudu bedenimi
Ama o soğuk kaderin rüzgarı üşüttü içimi
Gözlerinde umut,yüreğinde sızı
Beni büyütürken,sen de yorgundun aslında

Kaç kere sordum kendime
"Neden ben,neden biz?" diye
Sen sustun,yüce bir dağ gibi,
Bense yandım, paramparça oldum her seferinde

Kader ne yazdıysa,biz o satırların esiriyiz
Bazen yalnız kaldım, bazen savruldum rüzgarda
Ama sen,anne,hep oradaydın
Gözyaşlarını saklayıp bana güç verdin

Belki ellerin daha sıkı tutmalıydı beni,
Belki o karanlık günlerde biraz daha kalmalıydın
Asla hayır demedim,seni suçlamadım anne,
Çünkü anladım ki,kaderin ellerinde kırılganmış

Şimdi yazıyorum sana bu kelimeleri,
Bir yürekten,kırık ama sevgi dolu
Kader bizi yordu,yıprattı,sınadı belki
Ama senin sevgin, her şeyin üstünde bir sığınaktı

Anne,sana teşekkür ederim
Hem sevginle hem de mücadeleyle büyüttüğün için
Kader ne getirirse getirsin,
Bizim bağımız kopmaz,çünkü sen benim dünyamsın

11.06.2025