Kokun sinmiş,yuatağımın başucuna anne
beni uyandırmak için yanıma oturudunya
Yüzümü her gece, tam orya yaslıyorum
Nefes alamıyorum, ama kokuna doyamıyorum
Ne yapayım, sensiz yapamıyorum be anne
şimdi artık hayat anlamsız ayrılık zamansız
yokluğuna alışmam anladım artık imkansız
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta