Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Öyledir anaların kalbi,
Evladının diliyle konuşur sanki,
O nedenle, "ANADİL" kavramı çok önemlidir,
O dil;
İçine doğduğumuz kültürün dilidir,
Kendiliğinden öğrenilen,
Bilinmesi gereken...
Tebrikler Gönüldaşım..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta