Gece sessizdi.
Karanlık, odanın köşelerine sinmiş, zamanı yavaşlatmış gibiydi.
Uykuyla uyanıklık arasında gidip gelirken annemin boğuk çığlığıyla sıçradım. Koşarak odasına girdim.
Ter içindeydi, rengi bembeyazdı. Kusuyordu, boğulacak gibi…
Nefes almakta zorlanıyordu.
Hiç düşünmeden bir valiz kaptım. Rastgele birkaç parça eşya attım içine — hastanede gerekebilir diye.
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta