Ufacık bir candım,
Minik bir gözyaşı süzüldü gözlerden daha ben doğarken. Giderken de gözyaşlarına boğuldu sevenlerimde,
Giden bende…
Tatlı bir dağ papatyasıydım kırlarda özgürce dolaşan
Apansızca güneşi yüreğinde yaşatan.
Esmekten vazgeçmeyen poyrazdım her esişinde dahada özgürleşen,
Annemin minik yavrusuydum her ağlamasında yanına koşulan
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta