Ufacık bir candım,
Minik bir gözyaşı süzüldü gözlerden daha ben doğarken. Giderken de gözyaşlarına boğuldu sevenlerimde,
Giden bende…
Tatlı bir dağ papatyasıydım kırlarda özgürce dolaşan
Apansızca güneşi yüreğinde yaşatan.
Esmekten vazgeçmeyen poyrazdım her esişinde dahada özgürleşen,
Annemin minik yavrusuydum her ağlamasında yanına koşulan
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta