Büyüdüm ben anne,
Yüzümde hüzün çizgileri
Çektiğim acılara tanıklar yapar gibi
Öylece duruyorlar.
Büyüdüm ben anne
Acılar büyüttü beni.
Artık öğrendim tökezlemeden yürümeyi.
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Devamını Oku
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Çok duyguluydu şairi gönülden kutluyorum...
ki bu günlerde benim içn çok anlamlı ve çok derin bir şiir di tebrikediyor selam ve saygılarımı gönderiyorum
Her yeni acı daha çok yakıyor canımı
Daha çok yoruluyor, güçsüzleşiyor yüreğim.
Hala ağlıyorum gizli gizli “anne” denilince.
En çok şimdi büyümedim ben anne,
En çok şimdi muhtacım sana.
Büyümedim ben, büyüyemedim ben sensiz.
Yanına al, büyüt beni anne
İnsan büyüyünce acı küçülmüyor maalesef...
çok hoş dizeler tebriklerimle...
sevgili arkadaşım güzel şiirine yaptığım slayt hazır yüreğine sağlık..
çok güzeldi yüreğinize sağlık
saygılar
sevgili behice bu güzel şiirin için tşk. ederim güzel yüreğine sağlık... şiire slayt yaptım görmek istersen
şiir aşırı duyguların karmaşasında şiirdeki kahramanın bocalamasını anlatıyor büyüdüm diye başlıyor oysaki yaşadığı acılar hatırlatıyorki büyümemiş büyüdüğünü hissederken ...
annesiz büyümenin zorluğunu yaşayan ben şiirdeki kahramanı anlamada güçlük çekmiyorum..
saygılarımla güzel ve şiir gibi şiirdi kutlarım
bildik ve siradan.
tanidik bir komsu sesi gibi.
ama siir degildi.
.................f.s.m
Bu ne etkileyici dizeler böyle.. kutlarım..
İnsan büyüdükçe küçülüyor,bunu keşfetmişsiniz.Kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 20 tane yorum bulunmakta