dünyanın en yumusak kolları arasında, boynunda saçlarının yüzüne serildiği yerde,
kokunu ciğerlerime doldurmayı ve bunun insana verdiği sonsuz huzuru,
sakinliğinde savunmasızca,
sadece öylesine durmayı,
zamanın yavas ilerlemesi için söylenen 'keşke'leri de beraberinde.
dolanıp boynuna ağlamayı ve 'annemmm...' demeyi özledim sana...
kızdığın şeylere daha bi dikkat ediyorum, ağlamam gibi.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta