dünyanın en yumusak kolları arasında, boynunda saçlarının yüzüne serildiği yerde,
kokunu ciğerlerime doldurmayı ve bunun insana verdiği sonsuz huzuru,
sakinliğinde savunmasızca,
sadece öylesine durmayı,
zamanın yavas ilerlemesi için söylenen 'keşke'leri de beraberinde.
dolanıp boynuna ağlamayı ve 'annemmm...' demeyi özledim sana...
kızdığın şeylere daha bi dikkat ediyorum, ağlamam gibi.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta