Kim bilir kaç bahar kayıp geçti ellerimizden anne
Ne çok biriktirmiştim sana
İrem bahçelerinden topladığım beyaz zakkum çiçeklerini
Ve tutamadım bir evlat gibi, gül kokulu ellerini
Ne çok şey canlanıyor gözümde
Küçük bir evimiz vardı, eğreti ve toprak damlıydı
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




usta kalemden bize ulaşan çok güzel bir şiir daha....kutluyorum...selam ve sevgiler....
Anneme ***
Kim bilir kaç ömür
Kayıp geçti ellerimizden anne
Ne çok biriktirmiştim sana
Aden bahçelerinden topladığım beyaz zakkum çiçeklerini
Ve tutamadım bir evlat gibi gül kokulu ellerini
Ne çok şey canlanıyor gözümde
Küçük bir evimiz vardı
Eğreti ve toprak damlıydı
Hayalimiz de bu kadardı
Bahçesinde kara höbür
Bahçesinde dut ağacı
Yağmur yağardı
Başımıza akardı damdan
Onca yıl geçti anne, silemedim
Yağmur izlerini saçlarımdan
Biliyorum hiç anlamadım seni
Senin de bir çocuğu anlamadığın gibi
Bilmezdin
Bir göz yaşına, bir sızına
İhtilal olmuş bir ülke gibi nasıl devrildiğimi
Ve bilsen ne çok sakladı
Arka odadaki duvarlar yumruk izlerimi
Elime cam battığında, canım yanardı eskiden
Yanaklarım sızlardı ağladığımda
Oysa
Cehennemi yaşardı körpe yüreğim
Sen ağladığında
YILDIRIM BEY ÜSTADIM ;
anne ile hem özel ve hemde genel mahiyetteki sohbet anlamındaki güzel çalışmanızı beğenerek okudum..
bizleri karşılıksız seven tek varlığımız annelerimizdir..onlar bizi ilk günden son anımıza kadar karşılıksız olarak severler ve düşünürler..
bu bağlamdan bakınca çalışmanız harikaydı..
hayat sevgi kadar güzel aşk kadar güçlü olsun..
kutlarım saygın kaleminizi ve sevgi dolu yüreğinizi...tam puan 10...akçaydan selam ve saygılarımla...sevgiyle ve şiirle kalın..ibrahim yılmaz..
Sevgili kardeşim
Çok duygulu bir şiirdi. Severek okudum. Kutlarım ALKIŞLARLA gönülden. Tam puan gönül denizimden.
Elime cam battığında, canım yanardı eskiden
Yanaklarım sızlardı ağladığımda
Oysa
Cehennemi yaşardı körpe yüreğim
Sen ağladığında
Tebessüm kokulu bitimsiz sevgilerimle...
_____________Âlimoğlu___________
Belki ben kolay ağlarım ama çok az şiir ve şarkıda bu kadar derin hickırıklarla ağlamışımdır... Ağlattınız beni...
Böylesi içten ve güzel yazan kalem öpülür efendim..puanlıyor ve alıyorum bu kıymetli eseri..Sayglılarımla
Duygu seli bir şiirdi, kutlarım ve annenize Tanrı'dan rahmet , size de sabırlar dilerim Yıldırım Bey. Esen kalın!
SEVGİLİ YILDIRIM.. BU ŞİİR EMİNİM BİZİM GİBİ GURBETÇİLERİ DAHA ÇOK AĞLATMIŞTIR. İNSANDA BAZI PİŞMANLIKLAR VARDIR.. BENDEKİ PİŞMANLIKLARDAN BİRİSİ SİN NEDEN BU KADAR GEÇ TANIŞTIM DİYE.. DOYULMUYOR OKUMAYA MISRALARINI.. HARİKA DİZELER BUNLAR. ANA.. BENİM YILLARCA BİR TÜRLÜ KOKLAYAMADIĞIM HASRETİYLE KAVRULDUĞUM ANA.. BİR GÜN BU ŞİİRİNİ O NA OKUMAK İSTERDİM. ELLERİN DERT GÖRMESİN ÇOK KLASİK BİR DEYİM. YÜREĞİN SOLMASIN DOST SEVGİYLE KAL.10*******************P
yüreğinize sağlık.
Kutlarım içli ve duygulu çalışmanızı...
Selamlar
Fena halde etkilendim. Boğazıma bir yumruk düğümlendi. Göz pınarlarıma da yaşlar birikti. Durduramadım,aktı...Sanırım biraz da şiiriniz kendi annemi çağrıştırdığındandı. Aslında çoğu anneler birbirine benzemez mi?...Çünkü ortak paydaları aynı...Bir sır vereyim mi? Aslında güneşi uyndıran ben değilim. Annemden bana miras kaldı o isim..
*GÜNEŞi UYANDIRAN KADIN
Bir kadın tanıdım narin güzel ve ince
Yüklenip dünyayı taşımaya çalışırdı
Bir ateş yakardı kalkıp yarı gecede
Güneşi uyandırmak isterdi sadece.
Tutardı sarnıcın yolunu sessizce
Dönerken sudan güğüm belinde,testi elinde
Güneş yeni uyanırdı Vona Burnundan
Ekmek pişirirdi narin kadın mısır unundan.
İnekleri sağar,yayık yayardı
Çorba pişerken sarma sarardı
Sütü alıp ocaktan bir de börek yapardı
Börekçiydi zaten kızlık soyadı.
Yumurtalar günlük ekmekler sıcak
Bahçeden salatalık domates toplanacak
Sofra hazır,artık çocuklar uyanacak
Az sonra çoban inekleri bahçeye kovacak.
İmeceye gidilecek Behiye Yengeye
Gün batımı bahçeden eve dönünce
Ev halkı yemek istemese
Üstleri hiç kirlenmese
Narin kadın çok yorgun
Erkenden uyusa ve dinlense
Ona dokunmasa kimse
Yarın güneşi tekrar uyandırabilse.
Yıllar yıpratmıştı narin kadını
Bir akşam uyudu ve uyanamadı
Artık güneşi kim uyandıracaktı?
Güneşi uyandıran kadın benim anamdı.
Naime Özeren
Şiiriniz çok duygusal, akıcı ve özeldi.Gerçekti. O yüzden güzeldi. Kutlarım tam puanımla yürekteb + ant...Naime ÖZEREN
.
Şimdi hiçbir cam kesmiyor, istesem de bileklerimi
Gökkuşağı çıkmıyor artık ve parlamıyor gözlerim
Üstelik ........
Bu şiir ile ilgili 31 tane yorum bulunmakta