Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ellerimizi ayırdılar anne, beyaz kıyafetli adamlar,
Kavuşturmak için sarfetmedikleri bir çabayla,
Bütün acılarından kurtulmuş gibisin iyileştin mi yoksa,
Ve Şimdi gidiyorsun beyazlar içinde ve işte ayrıldı ellerimiz...
Mekanın cennet olsun, elveda anne...
ruhu şad olsunnn....
eminimki ruhu ve sevgisi yanınızda...
selam ve saygılar mükemmel bir şiirdi...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta