Tırnaklarını geçir hayat halatına,
Hiç kopmazcasına asıl.
Sarıl sımsıkı yaşamın kollarına
Benim diyen rüzgarlar ayırmasın.
Unutma çok uzaklarda da olsa,
Sevgiyle senin için atar iki kalp.
Gözlerinin gördüğü yerde değil,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta