.Annem’in Sütü
Annem çok güzel bilirdi masal anlatmasını.
Her gece rüyalarıma uzanan saçlarına
Sarılır ve Allah’a tırmanırdım
Kokulu güz çiçekleri gibiydi annem
Ah benim karanlıklar kraliçesi annem
Annem ne güzel sınarmış meğer
Sırtında bakırdan güğümleri eskitmesini
Sonra körpe bedenimde şarkılar söylerdi elleri
Ve gülü koklar gibi koklardı bensiz zamanı
Yer yataklarına hasret kalan annem
Yedi yarpuzun göğsünde gülümseyen
Sütünü sağdığı ağızlardan bal akardı
Ben haramın olmadığı bir evde büyüdüm
Ağzımda annemin sütü
.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta