Eylül yorgunu bir pencereden
Vadiye bakan göz aldanır
Bir gölge oyunudur son temaşa
Hüznün atları uzun mesafe koşucusudur/
Ey aşk elçisi gölgeli yüreğini
Vadinin sessizliğiyle yıka
Bu karanlık nice sevdaları büyütür
Böylesine durgun baktıkça/
Evler ve senin yüreğin taraçası
Soylu bir gülün yüz görümlüğüdür
Ben böyle yaşamak istiyorum
Bütün unutulmuşlar aşkına/
Atlar bir ovayı delice adımlıyor
Şimdi sen suskun bir bitiş oluyorsun
Atlar da arzular nicedir kısrak yeminlerini
Ben bütün atları gözlerinden öpüyorum
.
Gönlümle oturdum da hüzünlendim o yerde,
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
Dağlar agarırken konuşmuştuk tepelerde,
Sen nerde o fecrin agaran daglari nerde!
Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,
Devamını Oku
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
Dağlar agarırken konuşmuştuk tepelerde,
Sen nerde o fecrin agaran daglari nerde!
Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta