Sardığında narin kolların, üşümezdim ben,
Hayallerimde dâhi hep ısıttın beni annem.
Üç beş resminden ibaret hafızam yetmiyor bana,
Neden erken gittin annem, dâhâ 50 yaşında?
Gidişinle soluverdi bahçeme diktiğin o sarı çiçek,
Yokluğun bir alev gibi, içimde hep büyüyecek.
Ne bir teselli, ne bir sükunet var içimde,
Bir kez dâhâ "oğlum" diyebilsen keşke yüzüme.
En asil erdemlerle süslediğin yüreğimde,
Yaşatacağım hatıranı ruhumun derinlerinde.
Zaman düşmanım benim, sana yolumu uzatan,
Akrep hızlı dönmüyor, hızlı dönsün yelkovan.
Bu şiir senin annem, oğlundan bir hediye,
Süzülsün gönlümden, gezdiğin cennet bahçelerine.
Kayıt Tarihi : 9.05.2026 16:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Sevgili Annem, Bazen en derin duygular, en sıradan anların içine gizlenmiş olur. Sabahın erken saatinde hazırladığın bir fincan çay, geç saatlerde beklediğin ışık, hasta olduğumda elinin alnımda verdiği o serin dokunuş… Bunların hiçbirini o günlerde tam anlayamadım. Ama şimdi anlıyorum. Sen, hiçbir zaman "bak ne kadar çok şey yaptım" demedin. Kutsal bir görev bilinciyle sadece yaptın. Sessizce, usulca, kendinden çalmaya alışmış biri gibi. Zayıf bedenindeki yorgunluğu saklamayı öğrenmiştin sanki -ya da ben görmeyi geç öğrendim. Sana geç de olsa bir şiirle teşekkür etmek istiyorum. Güven veren varlığına, yumuşak sesine, ellerinin sıcaklığına teşekkür ederim. Her şeyden çok bize verdiğin emeklere... Anneler günün kutlu olsun.❤❤❤
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!