9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Annem gittiğinde,
Eski radyoda, Âşık Kerem çalıyordu,
Mutfak masasındaki, o bardak,
İçindeki suyla, öylece donakaldı.
*
Avluda, derin bir sessizlik,
Sokaktaki çocukların, neşesi duyulmuyordu,
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta