"Ruzigar... Uğur Balcıoğlu"
bir şiirin tam ortasında duruyorum
bir dostun sesinin duldasında
yavaşça üflüyorum hüzün kuşlarını
otururdu yalnızlığın kıyısına
hep o güz rengi nehir
salınırken çocukluğun söğüt dalları
çamurdan kuşların neden uçmadığını
sorardı ağaçlara balta değmeden
İbrahim'in kırdığı putları da
gün gelir
koptuğu dalı unutur yaprak
rüzgar unutur öptüğü teni
zaman geceyi unutur
bizi anlar şiir




-
Orhan Erdoğan
Tüm YorumlarBACIM ŞİİR SAYFANDA ŞİİİR YOK.