yaşarken ölmekten yoruldum anne ne olur toprakla örtün üstümü
bu bir isyan değil asilik değil gücenme annem
yaşanmış yılların yenilgisiyle tükenen kalbimin derin ızdırabı
sen hiç hayel ettinmi beni
bir sahil kenarında dalgalarla konuşurken ki halimi
...gözümde yaşlarla kıyaya vuran her damlayla dertleştiğimi
sevgimi nefretimi yenilgimi hayata dair tüm umudumu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




okunmamış paylaşımlar herzaman yenidir
bu güzelim paylaşımda onlardan biri
harikanın üstünde anlatımıyla
okuyucusunu yormayan
değerli bir eser olmuş
yazan elleri kutlarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta