Akşam güneşinde gölgesine sığındığım çınar ağacım!
Sende öğrendim bütün güzelliklerin cennette olmadığını,
bir meleğin insan suretinde görülebileceğini.
Şimdi sana uzak diyarlarda, adını haykırıyorum gökyüzüne
Sesimi duyar da el verirsin diye.
Annem! Sesini her duyduğumda bakışların aklıma düşer.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Anne sevgisi,anne özlemi bu kadar mı güzel anlatılır.Yüreğinize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta