Annem Şiiri - Harun Gül

Koca yürekli samimiyetin ve insaniyetin vücut bulmuş hali.
Ah hiç gitmez gözümün önünden,
Benim için akıttığın göz yaşların.
Hiç gitmez gözümün önünden,
Senin o tatlı evi aydınlatan mülayim gülüşlerin.
Hiç gitmez gözümün önünden.
Sesinle gönlümüze konser verişin.
Hiç gitmez gözümün önünden,
Göz yaşlarıma yüreğinle engel oluşun.
Ah annem canım annem, benim zahirde tek dostum, can yoldaşım, üzülenim, kalbimin tek sahibi ve hakimi,
Nerdesin bu yürek seni arıyor umutsuzca nerdesin ey annem!

Yokluğunda göz yaşlarıma yüreğiyle engel olan birini bulamıyorum anne!
Yokluğunda bana destek veren, beni düşünen, beni samimiyetiyle ısıtan birini bulamıyorum anne!
Üşüyorum anne! Yokluğunda üşüyorum, üzerimde kaban var ama yine üşüyorum, sensiz üşüyorum anne!

Ölene kadar hep ben oldun anne.
Senin gibi hakkı ödenemez koca yürekli insan nereden bulurum şimdi ben annem!
Gidişin en büyük imtihanım oldu anne!
Özledim daha şimdiden anne deyip sana koşuşlarımı,
Özledim beni sarıp sarmalayışını,
Özedim o sıcacık huzur dolu buselerini
Özledim annem özledim seni.

Göz pınarlarım sızlıyor yokluğunda anne.
Benim canım annem nerdesin gel güz yaşlarımı sil sadece.
Sadece bana dokun annem, öyle dokun ki yüreğime işlesin ipek ellerin.
Tazele o mis kokunla kokmuş ruhumu
Samimiyetinle bak, bir kere daha öğret bana insaniyeti.
Sesinle yas tutan ruhumu şenlendir annem.
Busenle uyandır bu gafletteki sana ait parçanı.
Annem ne olursun gel, al elimden kalemi yatır beni yatağıma, okşa saçlarımı, huzur buldur yüreğime, mahrum bırakma bu yüreği kendinden...