Hep aynı çocuk ağlıyor,
Uzakta boğuk boğuk..
Sonra yanına annesi geliyor.
Annesi göğsünden çıkardığı ceviz parçacığıyla,
Çocuğunu besliyor, çocuk susuyor.
Bir daha annesini görmek istediği zamana kadar,
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta