Anne emek veren, büyütüp besleyen,
Sarıp, sarmalayan, koruyup, gözeten,
Evladı için her zorluğa kol kanat geren,
Fedakar, cefakar annem.
Sevgi hamuruyla yoğurdun beni,
Öğrettin iyiyi,doğruyu, güzeli, çirkini,
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Yalın bir anlatım. Şair kendince bir anne tanımıyla başlamış, ardından onunla sohbet edercesine onun iyi yanlarını ve fedakarlıklarını anlatmış, ardından da, yine kendince nihai tevili yapmış. Ancak anne bu anlatılanların ve öğretilenlerin çok ötesinde bir varlıktır bunu da bilir şair.
Hepsi tamam ancak şiirsel olabilmiş fakat şiir olmamış. Anneye bambaşka bir gözle bakmak lazım bir de. Gerek dini, gerekse örfi yaklaşımlardan uzak, toplumdaki yerinden uzak bir bakış. İşte o zaman hem 'anne' kavramı daha iyi anlaşılmış olur, hem de yazılabilecek en güzel şiirin sevgiliye değil de anneye yazılacağı anlaşılmış olur..
Annenin tarihi anne olmakla başlamaz..öncesi ve sonrasıdır onun yaşantısını anlamlı kılan bence. Samimi duygularınıza ve duru anlatımınıza katılmakla beraber daha güzel yazmanız gerektiğine de inanıyor ve söylüyorum.
Selam ve dua ile.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta