Ne zaman düşünsem annem, buğulanır gözlerim,
Gelir aklıma o günler, nice zorluklarla dolu.
Sen eğitmen babamı, ben seni erkenden kaybettim
Yedi çocukla yürüdün tek başına bu zorlu yolu
Yoktu ellerimizde servet, var olan sadece sevgiydi
Her gün çıktın savaşa, dualarla ve yorgunlukla.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta