Ne zaman düşünsem annem, buğulanır gözlerim,
Gelir aklıma o günler, nice zorluklarla dolu.
Sen eğitmen babamı, ben seni erkenden kaybettim
Yedi çocukla yürüdün tek başına bu zorlu yolu
Yoktu ellerimizde servet, var olan sadece sevgiydi
Her gün çıktın savaşa, dualarla ve yorgunlukla.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta