gözlerini yumdu ve saklandı zamanın ardına gözyaşı,
işte ilk defa çocuk olarak gördüm annemi,
annesini kaybedince,
iki çocuk kucaklaşıp ağladık,
nisan yağmurlarıydı gözyaşlarını göğümüzde bırakan,
yavruağzımın kenarındaki uçuk düşe düşen hıçkırıklarımız,
ana düşünceye verdiğimiz her kayıpta...
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




''Ben yanarım yavruma...yavrum yanar yavrusuna'' derdi benim rahmetli anneannem...şiirdeki duygular bana da yabancı gelmedi ...kalemin ve yüreğin sağolsun...kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta