Oysaki daha yeni yeni dokunabiliyordum sana Annem. Daha seninle kol kola girip Karadenizi gezeçektik ,hani görmeyi çok istiyordun ya . İçimden hep seninle gidebilmenin hayalini kuruyordum ama nasibimize düşmedi bu da tüm ötekiler gibi. Yaşlandığını görememek , yanında yaşlanamamak , ben olmayınca yanında korkuyorum deyişin ve benim yanımda olmadığın için korkuyor oluşum nasibimize bu düşmüş Annem , hasret , özlem birde yetim kalakalmak varmış bu diyarlarda sensiz bir çare...
Çaresizliğin ta kendisiyim Annem!
Çaresizliğin demindeyim.
Yine ruhuna sığınıyorum yüreğimde.
Öyle çok isterdim ki dizine kafamı yaslamayi , saçımı okşamanı.
Öyle çok...
Yaşın kaç olduğunun önemsiz olduğu andır sevmek , sevilmek ve hissetmek hani yaşa başa bakmayan şeyler içerisindedir Anne sevgisi.
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta