Geceler usulca ağlarken beni,
Anılar sarıyor her bir demimi.
Bir dua misali özlerim seni,
Ölen beden değil, yüreğim öldü.
Toprakta saklıdır gülüşün şimdi,
Yıllar geçse de bu acım dinmedi.
Her gelen hatıran içime indi,
Ölen beden değil, yüreğim öldü.
Kokunla uyanıp nice sabaha,
Adını yazardım taşlı toprağa.
Yetim bir bakışla daldım uzağa,
Ölen beden değil, yüreğim öldü.
Bir resmin kalmıştı dolap içinde,
Hasretin kor olur yanar bağrımda .
Zamansız ayırdın beni ömürde,
Ölen beden değil, yüreğim öldü.
Sesini ararım esen yellerde,
İzini sürerim yağmur sellerde.
Adını sayıklarım gecelerde,
Ölen beden değil, yüreğim öldü.
Cennetle müjdeli adını andım,
Mezarına giden yolları sandım.
Kul Ortak söyler de gözyaşı kandım,
Ölen beden değil, yüreğim öldü.
KUL ORTAK
Baki OrtakKayıt Tarihi : 30.05.2026 21:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!