İstasyon Şiiri - Mehmet Ali Ortakcı

İçim üşür demir yolu derken
Ağlayan analar görürüm
Yavrusuna el sallarken
Yürür tren
Göz yaşını silerken
Koşar anne
Ne annenin özlemi sığar raylara
Ne de gözyaşıni alır vagonlar

Kopar gider bir çocuk bilmediği diyarlara
Ne annenin kokusunu vardır tuzlukta
Nede anlayışını bulur
Sevip sarıldığı kızda

Yaşamak zordur
Hasretin boyunduruğunda
Satın alabilir mi hiçbir para
Bir annenin gulen gözlerini
sevkat ve sevgisini
Çocuk büyür döner yurduna
Sarılmayi umut ederken
Döker gozyasini
Anne diyerek mezar taşına