Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
hayalinizde ki o ana gibi bir anayı, iki buçuk yıl evvel kaybettim ve bitürlü gidişini hazmedemedim. ANAMla hep konuşuyorum.Öyle zorki onsuz günler.Y üreğiniz,kaleminiz daim olsun.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta