Anne!
Hazan yağmurları gibi çıkıp gittin ya dünyamdan, ansızın,
Hep dururken yüreğimde sevgin, bir de eklendi acı sızın,
Ne anlamı olur sensiz mevsimlerin, baharın yada yazın,
Sen gittin ya, benide bitirdin, ah bitmez içimdeki sızım,
Anne!
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta