Gözlerimi ilk açtığımda bir melekti karşılaştığım!
Şefkatten ve merhametten kucağıydı ilk yattığım!
Mutluluğumun kaynağıydı hem de sebebi varlığım!
Cennet kokuna hasret kaldığım sensin anacığım!
Ah der demez başımda Hızır gibi nasıl da yetişirdi!
Hasta olduğumda bana bişey olacak diye delirirdi!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta