Sersefil olmuş zaman, saatler rotasız;
Yüzünde ki ben solmuş mu, anne?
Günler sevgiliye meftûn koşar amansız;
Gözlerinde ki fer sürme çekmiş yâre.
Ben giderim, yol uzar da uzar;
Sesin kulaklarımda çınlar, anne.
Sırtıma örttüğün yorgan kadar
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta