Anne,
Kalbim, bir ruhun güzelliğine değdi,
Kolu kanadı kırık bir kuştu o;
Yaşıyordu,
"Yaşayabildiğim kadar..." diyordu.
Nefes oldu bu günümü yarınıma.
Anne, ben onu görmeden sevdim,
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta