Anne
Dokuz ay on gün kaldım, sıcacık mekânında,
Seyr-ü seferler yaptım damarında, kanında,
Canım ne istediyse verdin bana anında,
Karnından yüreğime açtın sevgi kanalı,
Benim Annem dünyanın en şefkatli kadını...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta