Isyanla bogusuyorum bogazimda binlerce
parmak var sanki.
Gece korkutmak istiyor beni karanliklarla
yildizlari sakliyor koynunda
caresizligin kanli parmaklari beni sardi
yüregimde bugün ölüm sesizligi var anne.
Kirilan kollarim dermansiz dizlerime agit yakiyor
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta