Bütün bir hafta, aralıksız
Annemin görüntüsü geçti gözlerimden
Kolunda ağır çamaşır sepeti
Çatı katına tırmanırken
Ve ben yaramaz, delişmen çocuk
Bağırır, tepinirdim yerimde
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Ağlamak için çok geç şimdi ;
Annemi uçuşan kır saçlarıyla
Görüyorum gökyüzü sonsuzluğu da
Göğün suyuna katarken çivitini...
Öyledir...En çok da onlara geç kalınır :(
Çok güzel bir şiir...
KUTLARIM GÜNÜN ŞİİRİNİ
açıkçası, içim acıdı...
iplere takılan çamaşırlar, nedense bana hep idam edilen insanları hatırlatır...sallana sallana kururlar, sularını rüzgara ve sıcaklığa teslim ederek...
ha bir de
kadınların sabrını!..
Harika bir şiir
Çeviri şiirin güzelliğini ortaya çıkarmış...
Tebrikler A.Behramoğlu..01.aralık.2020
Okurken insanın yüreği acıyor...
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta