Mezarının başında
Ağlıyorum, anne kalk
Önlüğümü ben giydim
Yakamı da gel sen tak.
Herkesin annesi var
Yavrusunu seviyor,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Sevgili kardeşim Muhsin DURUCAN,'ANNE' şiirini okurken gözlerim yaşardı.Ben de annemi 30 yıl önce kaybettim.Ama acısı hala içimdedir.Duası ıse hala bir şemsiye gibi başımın üzerinde bir gölge gibi hissediyorum. Her iki annemizin mekanları cennet olsun,geçte olsa acınızı paylaşıyorum.başınız sağ olsun, diyorum. Şiiriniz ilköğretim okullarının TÜRKÇE kitaplarında bulunmaya layıktır. Tebrimlerimle; selamlar.Hürozan.
içim cız etti.Allah sabırlar versin.Allah rahmet eylesin.anne olduktan sonra bu şiirler beni daha da vuruyor.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta